Deze kwam ik net tegen tijdens het rommelen op mijn PC. Het portfolio van mijn allereerste schooldag van de twee jaar durende opleiding ‘Ervaringswerker GGZ’ bij Thomas More in Antwerpen. Zo goed als alle vragen die ik mezelf stel in dit portfolio zijn ondertussen, bijna vier jaar later, beantwoord. Ik heb mijn draai als Ervaringswerker gevonden.
Portfolio Peter DV
Thomas More – Basistraject ervaringswerker GGZ
Startdag opleiding 24/09/2020
De start van een zeer belangrijke dag in mijn leven. Deze opleiding wil ik al drie jaar volgen en vandaag is het zover. Ik mag eraan beginnen… Ligt mijn haar goed? Ben ik fatsoenlijk gekleed? Heb ik pen en papier mee? Allemaal zaken die ik zelf ik de hand heb.
Wie gaat er in mijn klas zitten? Zijn er mensen bij die me minder gaan liggen? Hoe zijn de lesgevers? Dat zijn de zaken die ik niet in de hand heb en me toch wel zenuwachtig maken. De schoolperiode in mijn jonge jaren was echt geen succesverhaal, en heb dus nog niet echt positieve ervaringen op schoolgebied. Dit maakt het beginnen vandaag des te pittiger.
Ik ga het leslokaal binnen, stoelen in een open cirkel, geen tafels. Lichte paniek maakt zich meester van mij. Helemaal open en bloot tegenover elkaar, geen tafel als veilige buffer ertussen. “We starten met een voorstellingsrondje”… Het zweet staat mij ondertussen in de handen. Halverwege de cirkel raap ik al mijn moed bij elkaar en steek mijn hand op om me voor te stellen. Ik wil niet de laatste zijn! De korte pijn… Nadat iedereen aan de beurt is geweest kalmeer ik volledig. Het is oké, al deze mensen voelen goed aan. Ik herken mezelf in veel van de gebrachte situaties. Dit komt goed!
Verwachtingen:
Ik ben mij zeer bewust dat ik na deze opleiding met mensenlevens ga werken. Dat mijn acties levens gaan beïnvloeden. Liefst in de positieve zin uiteraard. Daarom hoop ik tijdens deze opleiding te leren hoe ik dit op de meest comfortabele en veilige manier kan gaan doen.
Veilig voor de cliënten waarmee ik aan de slag ga, maar evengoed voor mezelf. Ik weet uit eigen ervaring dat personen in psychische nood listig uit de hoek kunnen komen. Meestal uit schaamte, onmacht, boosheid, afhankelijkheid,…
Kan je dit steeds doorgronden en hoe? Hoe kan ik voorkomen de situaties op de werkplek mee naar huis te nemen? Waar sta ik in positie met andere hulpverleners? Welke vorm van ervaringswerk wil ik gaan uitoefenen? Hoe ga ik te werk in periodes dat ik mezelf wat minder goed voel? Allemaal vragen waarop ik tijdens deze opleiding antwoorden hoop te vinden. Indien er geen kant-en-klaar antwoord voor is, hoe pak ik bepaalde situaties dan best aan?
Tot slot wil ik in deze twee jaar mijn eigen ervaringen aftoetsen aan die van mijn lot- en klasgenoten. Hoe gingen zij met bepaalde situaties om en wat was het resultaat/gevolg hiervan? Was mijn eigen gedrag op die momenten oké en hielp het mij toen? Zo nee, wat had mij dan wel kunnen helpen?
(On)gewoon Peter 
Plaats een reactie