Een tijdje terug kreeg ik de vraag om te speechen op het openingsmoment van 30 jaar Recht-Op vzw. Uiteraard is dit een hele eer voor mij.
________________________
30 jaar Recht-Op. Dat is niet zomaar een jubileum.
Dat zijn 30 jaren van mensen die elkaar versterken, van kansen creëren waar ze niet vanzelfsprekend zijn. Van een plek waar, en dat is toch wel heel bijzonder, armen zelf het woord nemen.
Geloof mij, als je mensen echt het woord geeft, dan gebeuren er dingen.
Mijn eigen verhaal met Recht-Op begint in 2020, op het Antwerpse Kiel in een oudergroep. Ik ben daar eigenlijk een beetje ingerold, nadat Karen mij vroeg om mee te werken aan een promotiefilmpje voor Area 2020.
Nu moet je weten, op dat moment was ik iemand die bij het zien van een camera spontaan verdween. Echt, als er toen een Olympische discipline bestond voor ‘zo snel mogelijk uit beeld verdwijnen’, dan had ik de gouden medaille rond mijn hals.
Karen heb ik leren kennen via mijn zoon, die in de jongerengroep van Recht-Op zat. En vanaf dat moment heeft ze mij eigenlijk niet meer losgelaten. In de goede zin wel te verstaan.
Wat er daarna gebeurde, had ik zelf nooit kunnen bedenken.
Dankzij Recht-Op kreeg ik de kans om stap voor stap mijn verborgen talenten te ontdekken. In een veilige omgeving. Zonder druk, zonder oordeel.
Gewoon proberen, groeien en soms ook wel een beetje stuntelen. Maar dat kon en mocht. En kijk waar dat mij vandaag gebracht heeft.
De persoon die vroeger wegvluchtte van een camera komt nu regelmatig zijn eigen tronie tegen. In video’s, kranten, tijdschriften. Zelfs op televisie.
Soms schrik ik er zelf nog van. Dan denk ik: “Amai, die lijkt op mij. Oei, dat ben ik.”
Maar het belangrijkste is dit: alles wat ik vandaag doe, is begonnen met dat ene zaadje dat hier, bij Recht-Op, geplant werd.
In 2022 ben ik gestart met de opleiding tot ervaringswerker in de geestelijke gezondheidszorg. Ondertussen werk ik ook in die sector, bij Multiversum in Mortsel. Daar probeer ik elke dag iets terug te geven van wat ik zelf heb mogen ontvangen.
Want dat is ook wat Recht-Op doet, mensen een stem geven. En hen daarna helpen om die stem ook te gebruiken.
En dan, drie jaar geleden, kreeg ik de vraag om als ervaringsdeskundige in de raad van bestuur te stappen.
Mijn eerste reactie? “Dat is een grap, hè?”
Ik? In een raad van bestuur?
Ik zag al meteen een lange tafel voor mij, mensen in maatpakken, moeilijke woorden… en ik die daar zat te denken: “Wanneer mag ik weer naar huis?”
Maar niets bleek minder waar.
Wat ik daar vond, waren warme mensen. Geen ivoren toren, maar mensen met het hart op de juiste plaats. Mensen die luisteren. Die ruimte maken. Die echt geloven dat ervaring ook kennis is.
Ik ben daar met open armen ontvangen. En eerlijk? Dat had ik nooit verwacht. Maar het zegt ook alles over wat Recht-Op is.
Recht-Op is niet zomaar een organisatie. Het is een plek waar je gezien wordt. Waar je mag groeien. Waar iemand in jou gelooft. In veel gevallen soms nog voor je het zelf doet. En ja, soms betekent dat ook dat ze je voor een camera zetten terwijl je denkt: “Dat gaan we dus echt niet doen.”
En dat je het dan toch doet. En daarna nog eens. En nog eens.
Tot je plots hier staat. Met een micro. Op een podium. Tijdens een jubileum.
Ook dat had ik vroeger nooit geloofd.
Dus vandaag wil ik vooral dit zeggen:
Dankjewel.
Aan Karen — om mij niet los te laten.
Aan iedereen van Recht-Op, om mensen een stem te geven.
En aan alle mensen die hier ooit een zaadje hebben geplant. Bij mij en zovele anderen.
Want 30 jaar Recht-Op, dat gaat niet alleen over wat geweest is.
Dat gaat ook over wat nog komt. Over alle stemmen die nog gehoord zullen worden. Over alle mensen die hier nog binnenkomen en misschien, net zoals ik, hun leven een andere wending zien nemen.
Proficiat met 30 jaar.
En op naar nog veel meer.
Met nog meer stemmen, nog meer verhalen.
En misschien ook nog een paar mensen die eerst bang zijn van een camera.
Dankjewel.
(On)gewoon Peter 
Plaats een reactie